Onze nieuwe feodale economie
Gerard van Ham
De economie zoals wij al jaren kennen, kan in de huidige vorm niet blijven bestaan. We zitten al diep in de transitie naar een totale feodale economie. Feodaal betekent ‘leenstelsel afhankelijkheid’. Dit betekent afhankelijkheid creëren van iets onmisbaars, en dat vervolgens verhuren voor geld of voor het leveren van diensten.
Het oude feodale stelsel
Voor velen staat het feodaal leenstelsel bekend als een machtspositie uit de middeleeuwen. Een hiërarchie van vorstendommen, graafschappen, hertogdommen, en uiteindelijk kon de boer de landbouwgrond lenen tegen een deel van de oogst of voor het leveren van diensten. De hele hiërarchie moest diensten leveren en uiteindelijk moesten de boeren vaak militaire dienst leveren voor het koninkrijk. Het was een drangmatig systeem waar men afhankelijk van gemaakt werd.
Het neo-feodale stelsel
Ons huidig feodale systeem werkt totaal anders. Dat wordt dan ook wel neo-feodaal genoemd. Overheden, bedrijven en burgers worden in ons neo-feodaal systeem ook afhankelijk gemaakt van meerdere leenstelsels, maar dan op een andere manier.
We hebben nu te maken met ‘feodale multinationals’, zoals Google, YouTube, Amazon, booking.com, Microsoft en veel meer wereldwijde Silicon Valley bedrijven. Deze bedrijven hebben een absolute machtpositie gecreëerd in zowel economie als de politiek omdat iedereen afhankelijk gemaakt werd van hun diensten.
Diensten als o.a. cloud-systemen zoals boekbare webwinkels die o.a. Amazon, en Booking.com leveren. Bij Amazon lopen de inkomsten voor clouddiensten al op tussen 30% tot zelfs 50% van de omzet van bedrijven die daar gebruik van moeten maken. Hetzelfde gebeurt bij o.a. Booking.com voor hotels en restaurants waar men online moet reserveren of bestellen. Voor elke klik via Google moet al betaald worden door de ondernemer, of de bezoeker van de website daar nu iets koopt of niet. Er moet al fors betaald worden om überhaupt op de eerste zoekpagina terecht te komen. Zonder te betalen aan Google (via het systeem Google Ads) komt men als bedrijf niet eens meer op internet voor. Webwinkels en veel andere bedrijven zouden dan niet meer kunnen bestaan.
Voor de hosting en onderhoud van de website moet ook een abonnement voor afgesloten worden. Dan moet er nog commissie afgedragen worden aan de betaaldiensten die de online-betalingen regelen, zoals Paypal, Molie, Adyen, etc. En zo zijn er nog tal van diensten meer zoals webserver, dataopslag, beveiliging, databases zoals van Oracle, software, enzovoorts. Kortom, elk bedrijf van groot tot MKB is afhankelijk geworden van steeds meer van zulke diensten. Alles is huur of abonnement, te koop is er bijna niets meer in deze digitale branche.
Anders gezegd, het MKB doet het werk en de feodale multinationals gaan er met een steeds groter deel van de winst vandoor.
Naast bedrijven zijn ook overheden afhankelijk gemaakt van al deze digitale diensten. Een groeiend deel van de belastingopbrengst gaat daar aan op. Digitalisering en internetdiensten zijn zeker de belangrijkste, maar er zijn in onze economie daarnaast nog veel meer diensten waar men afhankelijk van gemaakt is. Naast digitalisering hebben overheden ook te maken met niet meer aflosbare staatsschulden waar een grote periodieke rentelast op drukt. Dit is een permanente geldstroom waar géén productie tegenover staat. Ook dit is in principe leenstelsel afhankelijkheid. Vooral omdat er tegelijkertijd voor gezorgd werd dat aflossing schulden niet mogelijk is.
Al met al zuigen al deze feodale multinationals een steeds groter deel van de omzet op van bedrijven en overheden. Omdat uiteindelijk de burger als consument alles betaald, zuigt men ook de burger op. In feite zuigen ze de hele economie leeg inclusief de middenklasse en MKB. Door de afhankelijkheid van hun diensten hebben ze een grote machtspositie gekregen, ook over de overheden heen wat ook politieke gevolgen heeft. Dat is dan tevens de reden dat zulke feodale multinationals in China niet worden toegelaten. Ze zouden dan de Chinese economie leegzuigen en dat geld blijft niet in China. Dat dit soort bedrijven de economie leegzuigen is vooral zichtbaar in de beursnoteringen. Terwijl de feodale multinationals door het dak vliegen met koerswinsten van duizenden procenten in amper 10 jaar tijd, komen koersen van de oude multinationals nauwelijks nog van hun plaats. De grote feodale multinationals hebben een absolute monopolypositie verworven door alle concurrenten in de branche op te kopen met de miljardenwinsten die ze al maakten. De woekerprijzen die ze rekenen zijn zo groot geworden, dat steeds meer ondernemers in de problemen komen en ermee stoppen of failliet gaan.
Naast overheden en bedrijven zijn ook de gewone burgers steeds meer afhankelijk gemaakt van hun systemen. Zonder internet kan men niet eens meer een betaling doen via het banksysteem. Daarnaast is het natuurlijk ook gemakzucht wat ons in die systemen lokt. Natuurlijk maken we allemaal dankbaar gebruik van de webwinkels, online reserveren of een vakantiereis uitzoeken.
Deze economie kan niet blijven bestaan
Doordat de feodale multinationals steeds meer economie naar zich toe trekken, zijn ze zélf de grootste economie geworden. Een economie zonder arbeidsplaatsen en zonder productie. Als voorbeeld; in de oude economie gaf een multinational als Ford ongeveer 80% van de omzet uit aan arbeidsloon. In de nieuwe feodale multinationals gaat minder dan 1% naar arbeidsloon. En dit percentage is nog sterk dalende door verdere robotisering, digitalisering en vooral AI. De economie kan niet meer draaien als 95% van de arbeidsplaatsen verloren gaat. Dan is tevens de totale middenklasse inclusief het MKB verdwenen.
Het antwoord is een nieuwe economie
Voor nieuwe economie komen we dan uit bij het ‘World Economic Forum’ (WEF) waar men de antwoorden vindt. Loon voor arbeid gaat verdwijnen en daarvoor in de plaats wil men dan een basisinkomen voor iedereen. Daarin blijft alleen het leenstelsel over en de afhankelijkheid daarvan wordt alsmaar groter en groter. We kennen de uitspraak “Je zult niets bezitten en je zult gelukkig zijn”, de nr 1. van hun WEF folder de “8 predictions for the world in 2030”. De folder die de nieuwe economie uitbeeldt. Dat gaat niet van vandaag op morgen, we gaan daar stapje voor stapje naar toe. Kleine stapjes vooral, zodat we langzaam kunnen wennen zonder dat het opvalt. Als voorbeeld kunnen we de lease auto nemen. 65% van alle nieuw verkochte auto’s wordt geleased. Door belastingmaatregelen wordt kopen steeds duurder gemaakt en leasen goedkoper. Zo worden we langzaam maar zeker in de fuik gedreven. Het WEF stelt dat in de nieuwe economie uiteindelijk alles gehuurd moet worden en niets meer te koop zal zijn. Het WEF is als het ware de architect van de nieuwe wereld. Het drijven naar steeds meer neo-feodalisme door het WEF creëert een dystopische maatschappij, een soort van totalitaire 1984 achtige wereld.
Dit hoeft helemaal niet zo te gaan want er zijn uitwegen in ontwikkeling.
Afhankelijkheid
Er heerst een misverstand over de betekenis van feodalisme. In de woordenlijsten staat het vaak omschreven als ‘leenstelsel kapitalisme’. Op zich is dat niet helemaal juist omdat het niets met kapitalisme te maken hoeft te hebben. Het kwam in elke staatsvorm voor in steeds andere vormen. In ons geval zijn het inderdaad de multinationals uit het kapitalistisch systeem, maar het kan ook de staat (socialisme/communisme), monarchie of dictatuur zijn. Het is in feite eerst totaal afhankelijk maken van een bepaalde dienst en daar vervolgens macht over uitoefenen. Het ligt er maar net aan wie die macht heeft en waarover die macht gaat. Die macht kan dan zowel economische als politieke macht zijn. We moeten dan ook niet het kapitalisme of de leenstelsels zelf bestrijden, zoals sommigen beweren, maar juist de ‘afhankelijkheid’ daarvan moet bestreden worden. Hiervoor zijn goede alternatieven in ontwikkeling.
Een alternatief die zeker de moeite waard is, is ontwikkeld door de Griekse econoom Yanis Varoufakis, bekend van de eurocrisis 2011-2013 als Griekse minister van financiën. Op zijn website kan men alles vinden over het oplossen van dit feodaal probleem. Ook schrijver prof. Bob de Wit heeft hierover een ideologie ontwikkeld in zijn boek ‘Society 4.0’, en dit gaat meer de kant op van decentrale en regionale bestuursvormen. Zowel Varoufakis als Bob de Wit beseffen dat multinationals over de politiek heen regeren en daarom gaan hun hervormingen ook over zowel economie als politiek. Maar deze alternatieve ideeën zijn puur theoretisch. Of het ook praktisch mogelijk kan zijn, is nog lang niet zeker.
Vervolgens wordt er ook gewerkt aan de puur technische kant van onafhankelijk worden zoals het ‘decentraal internet systeem’. Op kleinere schaal zijn er alternatieve social media apps zoals Signal en Telegram. Rumble en Odysee zijn dan weer alternatieven voor YouTube. Dan de ‘Snowden telefoon’ wat vooral de privacy moet waarborgen, want ook de niet beschermde privacy opent deuren naar afhankelijkheid. De ontwikkelingen gaan zo door tot alternatieve onafhankelijke betalingssystemen die inkomsten en uitgaven weer privaat moeten maken. Zo is er op allerlei gebied al heel veel gaande om de afhankelijkheid te bestrijden van de grote multinationals.
Vind je dit leuk? Schrijf je dan nu in voor onze nieuwsbrief!
Laat een reactie achter