Depressie

Wat is een depressie en waarom is dit zo belangrijk? Het zit er aan te komen zeggen de specialisten, maar wat gebeurt er dan precies? Als we dit eenmaal weten, pas dan kunnen we ons daarop voorbereiden. Dat is dan weer precies de volgorde zoals ik bijna elk onderwerp van dit soort aanval in mijn artikelen. Eerst begrijpen, dan pas kunnen wij daarop acteren en reageren en geef daar ook tips over.

Over ‘depressie’ bestaan veel misverstanden en misleidingen. We denken vaak dat depressie iets economisch is zoals een ergere vorm van recessie. Een recessie is inderdaad een economisch fenomeen. Het is officieel een recessie als er 2 kwartalen achter elkaar een economische krimp voorkomt. Het gebeurt elke 4 a 5 jaar en meestal is dat na 6 maanden ook weer verdwenen. In tegenstelling tot een recessie is een depressie NIET economisch, dit is een puur monetair fenomeen. Het is een spiraal naar beneden en houdt langere tijd aan. De laatste depressie in onze tijd was van 1929 tot 1945. Nu staan we aan de vooravond van een nieuwe depressie. Dat is nu een zekerheid geworden, want er zijn aanwijzingen, en het komt nu steeds meer in de vak media. Men kan dit o.a. aflezen aan de stijgende rentes op de kapitaalmarkt. In veel van mijn blogs heb ik al aangegeven dat rentes op de obligatiemarkt de glazen bol is die toekomst voorspelt.

Om te weten wat een depressie is, moeten we eerst goed het verschil begrijpen tussen geldmarkt en kapitaalmarkt. Vooral wat deze voor elkaar betekenen. Blijkbaar zit hier voor velen een groot probleem. Daarom een diepere uitleg. Geldmarkt is rollende economie. Het is contant geld, giraal geld en kortlopende leningen tot 6 maanden samen. Kortom, het geld voor lonen, uitkeringen, pensioenen en overige inkomsten. Daarvan betalen we o.a. onze dagelijkse boodschappen en vaste lasten.

Kapitaalmarkt

Geldmarkt begrijpt iedereen wel, maar bij kapitaalmarkt wordt het voor velen wat lastiger. Dit is geld vanaf 6 maanden tot 30 jaar. Anders gezegd, het lange termijngeld wat geïnvesteerd wordt in schulden. Dat zijn o.a. obligaties op de obligatiemarkt, meestal staatsleningen, maar ook een hypotheek voor een huis of bedrijf is kapitaalmarkt. Dus ja, zowel geldmarkt als kapitaalmarkt is allebei geld. Maar met een hypotheek kun je niks kopen in de supermarkt. Toch wordt dit evengoed geld genoemd, maar in werkelijkheid is het schuld.

Om dit goed te begrijpen even een voorbeeld. Stel je hebt maandelijks een salaris. Dit salaris is geldmarkt uit de rollende economie. Van dit salaris gaat een deel naar de kapitaalmarkt. Dat zijn o.a. de verzekeringspremies en de bijdrage pensioenfonds. Ook het gedeelte wat je op een spaarrekening zet is overgedragen aan de kapitaalmarkt. De verzekeraars en pensioenfondsen kopen van dit geld obligaties zoals staatsleningen of bedrijfsleningen. Daarover ontvangt men dan rente. Tot zover voor iedereen duidelijk. Nu komt het gedeelte wat niet begrepen wordt.

Aan de andere kant van de investeerders staan de lening-nemers, de schuldenaars. Dat zou jijzelf kunnen zijn als u een hypotheek op uw huis hebt. Maar juist dit geld verdwijnt weer in de geldmarkt. Als voorbeeld, stel je hebt een hypotheek genomen voor een huis. Je betaalt hiervan de aannemer die dat huis gebouwd heeft. De aannemer gaf dit geld uit aan salarissen bouwvakkers, beton, stenen, enzovoorts. De steenfabriek betaalt hiervan ook salarissen. De werknemer van de steenfabriek koop hiervan een auto. Zodoende verspreid dit geld zich uit over de hele economie. Het is op deze manier hoe geld van de kapitaalmarkt zich verspreid over de geldmarkt. Maar in de kapitaalmarkt zelf zit hiermee ook geen geld meer. Het voedt als het ware de geldmarkt, het voedt de lopende economie. Dat is de reden waarom er geen geld in de kapitaalmarkt zit.

Een pensioenfonds heeft geen geld in de pot zitten. Ze hebben alleen een ‘vordering’ op dat geld. En een vordering op zich is géén geld. Dat is ook de reden dat pensioenuitkeringen betaald worden door de nieuwe premies die binnenkomen. Als nu investeerders hun geld weer terug willen halen uit hun investeringen, moet iemand anders bereid zijn de schuld over te nemen. Vanuit de geldmarkt zelf kan er geen geld terug komen, want we legden immers al uit dat dit verspreid is over de economie. Dat geld heeft die bouwvakker die bij de aannemer werkt, allang opgemaakt. Geld gaat door de kapitaalmarkt naar de geldmarkt. Maar omgekeerd, weer terug kan helemaal niet. Het is dus éénrichtingsverkeer. Je kunt bijvoorbeeld ook de erwten niet meer terughalen uit de erwtensoep. Dit is precies hoe fiatgeld werkt. Het draait puur op schulden. Erger nog, als je een hypotheek bij de bank neemt, dan hoeft de bank dat geld niet eens in bezit te hebben. Ze creëren het gewoon uit het niets. Het verdienmodel van de bank is de rente die men daarop maandelijks betaalt. Dat betekent ook dat indien je dit geld aflost, het geld weer verdwijnt in het niets waar het ooit vandaan kwam. En daarmee verdwijnt het afgeloste geld ook uit de economie. Alleen het huis staat er nog waar de hypotheek ooit voor bedoeld was.

Verlies van vertrouwen veroorzaakt depressie

Nu komt het ’vertrouwen’ in geld ter sprake. De geldmarkt kan alleen maar gevoed worden, als er genoeg geld door de kapitaalmarkt blijft stromen. Maar als investeerders de leningen niet meer vertrouwen, dan investeren ze minder, of zelfs helemaal niet meer. Dan komt er te weinig geld in de kapitaalmarkt en daarmee ook te weinig geld in de geldmarkt. Men zal dan de rente verhogen om het aantrekkelijk te maken voor de investeerders. Maar dit werkt ook aan de andere kant terughoudend, want overheden, bedrijven en particulieren moeten dan méér rente betalen. Zoveel méér rente waardoor ze minder kunnen lenen. Het werkt dus aan 2 kanten averechts. Dit blijft elkaar versterken als een spiraal naar beneden en precies dát is een depressie. Aan de ene kant koopt men minder obligaties waardoor de rente stijgt, aan de andere kant kan men die hoge rente niet meer opbrengen. Dat investeerders nu hun geld méér investeren in aandelen en vastgoed i.p.v. in obligaties, zien we duidelijk aan de stijgende rente en stijgende aandelenkoersen. De rente is gestegen van 0% in 2022 tot nu 4,5%. De aandelen stegen ruim 100% in dezelfde periode. Dan kun je ook nog kijken naar de abnormale stijgingen van goud, zilver en vastgoed. Zodra dus de rentes stijgen op de obligatiemarkten, kun je zien wat er gaat gebeuren in de toekomst. Dit is nu duidelijk richting depressie.

Depressie is deflatie

Depressie is deflatie, anders gezegd, het tekort aan geld. Het eerste land dat in een depressie zal belanden is Engeland. De rentes op de VK 10 jaars staatsleningen, stegen begin mei boven de 5%. Frankrijk en Italië gaan ook al keihard die kant op. Snel oplopende rentelast is een onhoudbare situatie voor de staten met de huidige hopeloos hoge schulden. Zeker met de fors stijgende begrotingstekorten waar ze mee zitten. Steeds méér inkomsten gaan op aan rente. De massa immigratie en oorlogen slokken bovendien ook steeds meer geld op waar géén inkomsten op de obligatiemarkt meer tegenover staan. Dat betekent minder gezondheidszorg, minder onderwijs, minder uitkeringen, minder politie, minder brandweer, minder economie, enzovoorts. Alles minder, want er is gewoon minder geld beschikbaar. Minder geld betekent deflatie, het tegenovergestelde van inflatie (teveel geld). Men kan het tekort aan geld wel bijdrukken om de deflatie tegen te gaan. Dat is ook precies wat centrale banken massaal doen vanaf de start schuldencrisis van 2008. De vraag is alleen waar en wanneer die grens is bereikt. Gelukkig heeft dit een simpel antwoord. Die grens is bereikt indien de rentes te hoog oplopen. Dat is precies wat we nu zien gebeuren. Rentes lopen op als het ‘vertrouwen’ in de obligatiemarkt daalt. Dat is exact wat geld in werkelijkheid is, ‘vertrouwen’. Geen enkele andere definitie. Wat je van geld kunt kopen zijn activa, maar dat is geheel iets anders.

In een vorige blog liet ik zien dat de waarde van een huis sinds 2000 gehalveerd is. Niet in geld, maar in waarde. Maar er is nog een veel beter voorbeeld, zelfs als we het meten in geld i.p.v. waarde. De prijs van olie! De prijs van ‘Brent oil’ stond in 2008 op 147 dollar per vat. Het is langzaam gedaald tot begin 2026 tot 57 dollar. En hiermee tellen we de inflatie van geld nog niet eens mee. Doen we dat wel, dan zou de prijs nog onder de 25 dollar uitkomen. Om de prijs aan de pomp toch hoog te houden, worden hierop de belastingen elk jaar opnieuw verhoogd. Toen deflatie daadwerkelijk zichtbaar werd in 2008 en begin 2009, werd door Mark Rutte snel de BTW verhoogd van 18% naar 21%. Daarnaast gingen geleidelijk nog 80 (!!) andere belastingen omhoog. En dat elk jaar opnieuw. Men doet dit om niet in de dodelijke spiraal van prijsdalingen terecht te komen. Maar dit loopt nu ten einde. Op CNBC was deze week een beroemde Engelse econoom aan het uitleggen hoe dit precies werkt met een voorbeeld. Een gemiddeld modaal Engels gezin met 2 inkomens, moest afgelopen winter de keuze maken tussen eten of je huis verwarmen. Beetje cru gezegd, de keuze tussen verhongeren of doodvriezen. De armoedegrens is bereikt. Het opdrijven inflatie door belastingverhogingen loopt ten einde. Het maximale is nu bereikt met 90% belastingdruk. Belastingverhoging geeft inflatie door de hele economie heen. Dus extra accijns op brandstof geeft ook hogere prijzen voor logistiek, brood en gewoon alles wat we moeten kopen. Uiteindelijk betaalt de consument alles. Daarop stijgen de lonen weer, dus de inflatiespiraal blijft zodoende intact. Belastingverhoging brengt wél enorme schade toe aan de economie, het holt de middenklasse uit, vernietigt de koopkracht van iedereen en de werkloosheid zal uiteindelijk oplopen. Belastingverhogingen waren al sinds 2008 noodzakelijk om het geldsysteem draaiende te houden. Noodzakelijk om de inflatie-spiraal aan te wakkeren welke nodig is om geldgebrek in de geldmarkt te voorkomen. En precies dit loopt nu vast. Belastingdruk is maximaal en daarom stapt men nu over op onteigenen van burgers. Dit zien we aan de wetgevingen die per 1-1-2027 in Nederland ingaan. We zien dit aan de nieuwe box 3 belasting van jaarlijks 36%. Voor veel mensen is box 3 het pensioen. Binnen 3 jaar is het op met 36% per jaar. Ook de verkoop van het eigen huis wordt per 1 januari belast met 100% als men geen ander huis terug koopt. Dan hebben we het erfrecht nog dat wijzigt, en zo nog een paar duistere fratsen meer waar media niet over mag berichten. Dit zijn allemaal onteigeningswetten. Wel een feest voor het extreem-linkse land wat Nederland is. Maar dit heeft niets met links-rechts politiek te maken, dit heeft alles met geld te maken. De overheid kan niet genoeg vers geld meer ophalen via obligaties voor hun enorme gaten in de begroting. De gaten zijn niet meer te vullen door nog verdere belastingverhogingen, dus is onteigening nu aan de beurt.

Wat sinds 2008 ook nog goed werkte, was geld bijdrukken door centrale banken en dit pompen in de obligatiemarkt. Ook dit loopt nu ten einde want dit geld gaat geheel op aan de stijgende rentelast en het oplopend bedrag aan schulden. De centrale banken FED, ECB, BoJ zijn door hun scheve balans in principe al technisch failliet. Het is de laatste fase voor totale instorting. Iets waar oorlog voor noodzakelijk is. Iets wat tijdens een depressie altijd gebeurt. Er is geen andere oplossing voor depressie. Het is een draaiende spiraal naar beneden. De erwten blijven in de soep. De vorige depressie liep van 1929 tot 1945. Alleen de grote reset (wederopbouw) maakte een einde aan de depressie-spiraal. Een depressie wordt ook wel oorlogseconomie genoemd. Voedsel en energie op de bon, zoals jaren 1940-1945. Of digitaal gestuurde beperkingen in ons modern digitaal tijdperk. De programmeerbare bankrekening is al in de maak en heet ‘digitale euro’, voorheen CBDC in de nieuwspraak zoals Orwell zulke woordspeling noemt.

Ik weet dat het heel vreemd klinkt dat we juist een gebrek aan geld krijgen, ondanks de enorme bedragen vers bijgedrukt geld per maand. Het is alleen begrijpelijk als je een stap terug doet en het hele plaatje bekijkt. Of beter, net iets dieper graven in de materie. Ga dus puzzelen met alle puzzelstukjes en niet met één stukje.

Tips, wat kunnen we zelf doen

De eerste stap is altijd weten hoe het werkt. Die puzzel moet dus eerst af zijn. Stap twee is dan het reageren en acteren hierop. Hierboven staat al veel over stap één, dan gaan we nu over op stap twee.

Al vervangen we alle bankiers door nieuwe en gooien we de oude in de gevangenis, dan nog lost dit niets op. De erwten zitten immers al in de erwtensoep. Een monetair-econoom schreef dit anders, “Als je ooit van brood stront gemaakt hebt, krijg je het brood er niet meer terug uit.” Geld kan dus nooit meer terug de kapitaalmarkt in. De enige oplossing is het opnieuw opstarten van een ander geldsysteem na totaal saneringen. Wat we wél kunnen doen is ons geld uit het digitale systeem halen. Fysiek goud en zilver bijvoorbeeld. Daarnaast moet men zich voorbereiden op een tekort aan geld in de geldmarkt. Zorg voor zelfvoorziening. Een ruime voorraad contant geld en voedsel aanleggen, een eigen waterput in de tuin, moestuintje, een aggregaat voor stroomvoorziening, noodverlichting, gas of petroleum voor de noodkachel, en zo meer. Kenners van het monetair systeem waarschuwen al vanaf 2020 om dit te doen. Maar we begrepen nooit goed waarom dit nodig is. Alles draaide toch gewoon door vanaf 2020? Daarom kwam er ook kritiek op deze specialisten op monetair gebied. Er kwamen daarmee ook andere geluiden, ook van zogenaamd wakkeren, zoals hyperinflatie gaat ons uit de schulden redden. Pure onzin en misleiding. Meestal onbedoelde en onbewuste misleiding omdat men stap één niet begreep. Laat je niet van het pad brengen en laat je niet misleiden. Blijf gewoon voorbereid. De schaarste aan alles komt onherroepelijk, heel zeker géén overschot aan alles. Misschien komt het pas over 1 jaar, 2 jaar, of nog wat langer, niemand kan dit voorspellen want centrale banken kunnen wel degelijk tijd rekken. Er is alleen de zekerheid dat zulke depressie eraan komt, net zo zeker dat er ook altijd lente komt na de winter.

Tenslotte nog iets wat we kunnen doen en waar bijna niemand bij stilstaat. Dat is het gewijzigde erfrecht in het kader van Agenda 2030. Ook dit is een geheim gehouden onteigening die wordt aangescherpt vanaf 1-1-2027. Als je ooit van iemand iets te erven zou hebben, zoals ouders die een eigen huis hebben, dan is dit van groot belang. Slimme gezinnen erven met de warme hand en niet met een koude hand. Een koude hand hoeft niks te bezitten want de zakken zijn gewoon leeg als men de grond of de oven in gaat. Zorg voor een ‘vordering’ van kinderen op ouders, zoals het eigen huis na overlijden. Daarbij helpt een ‘opvullegaat’. Men mag daar zelfs rente voor afspreken wat alleen inbaar wordt ná overlijden. Hier zit een flink gat in het erfrecht en erfbelasting. Een gat waar geen wet voor mogelijk is. Men moet wel even een nieuw ‘testament’ plus ‘levenstestament’ maken bij een notaris. Het zijn dus altijd twee aktes. Maar laat een notaris NIET adviseren hierin. Notarissen zijn tegenwoordig verlengstukken van de staat. Ze staan ook onder zware druk van de staat. Er zijn bijna geen notarissen meer die te vertrouwen zijn. Ga hiervoor naar een ‘erfrechtspecialist’. Deze stellen de aktes op en bij de notaris teken je alleen. Erfrechtspecialisten gaan ook mee als de aktes uitgevoerd moeten worden, zodat een foute notaris je niet kan misleiden ten voordele van de staat. Diep treurig dat we zo moeten leven tegenwoordig, maar dit is nu eenmaal hoe we in de dystopie van Agenda 2030 moeten leren reageren.

Gérard van Ham