Veel mensen kijken naar China omdat de Westerse landen vaak de technologie van overheidscontrole overneemt die in China al gebruikelijk is. “We gaan China achterna”, wordt dan vaak gezegd. Deels is dat ook zo, zoals het ‘sociaal creditsysteem’, meer deels ook niet. Veel zaken zijn in China zelfs veel beter geregeld dan in de Westerse wereld. Zo zit de bekende internetcensuur anders in elkaar dan wij denken. China zit op zoveel vlakken anders in elkaar dan de Westerse wereld, dat een diepgaande analyse nodig is om de verschillen te kunnen begrijpen.
Als onderzoeker heeft China mij altijd erg aangetrokken omdat dit zo’n afwijkend en interessant land is. Een land met een heel bijzondere geschiedenis vooral. Ik heb daar in 2024 vier weken rondgetrokken om het land in eigen ervaring beter te leren kennen. In die tijd heb ik van noord tot zuid vele steden en dorpen bezocht en mijn kennis verrijkt met de vele gesprekken met de lokale bevolking. Hierin komen ontwikkelingen naar boven die wij compleet over het hoofd zien en ook bij ons staan te gebeuren.
Politieke situatie
China gaan wij als westerlingen nooit begrijpen, dat staat wel vast. Maar om China beter te begrijpen, is het nodig eerst de politieke situatie te doorzien. China kent een één-partij politiek, de CCP (Chinese Communistische Partij). Officieel is het land communistisch, maar het heeft wel de beste democratie ter wereld omdat het anders in elkaar zit. De gekozen volksvertegenwoordigers vertegenwoordigen elke regio van China. Lobby en kapitaal van buitenaf in de verkiezingscampagne is verboden. Bovendien dient ieder congreslid gespecialiseerd te zijn op de portfolio die hij beheert. Dat maakt dat bijvoorbeeld een schoolmeester niet zomaar minister van volksgezondheid kan worden. Ook geen ongekozen agenten van de CIA of andere geheime politie die zomaar minister president worden, zoals dat bij ons wel gebeurt. Elk congreslid in de CCP heeft bovendien zeggenschap en controle met betrekking tot elk van de andere leden. Het is een waterdichte controle waardoor infiltratie onmogelijk is. Zo is een ‘kleurenrevolutie’ (is een revolutie door de CIA en Soros georganiseerd om elite agenten in de macht te zetten) in China onmogelijk.
China is communistisch, Europa ook
Maar China is communistisch, wordt dan vaak gesteld. De definitie van communisme is hardnekkig verkeerd in de Westerse wereld. De juiste definitie hiervan werd uitvoerig omschreven in vele artikelen en boeken door o.a. drie grote schrijvers, Nikolaj Kondratieff, George Orwell en Hannah Arendt. We denken bij communisme meteen aan totalitaire regimes zoals het Marxisme, Maoïsme, Stalinisme, Noord-Korea, het Cambodja van Pol Pot, enzovoorts. Toch kunnen totalitaire regimes ook in het kapitalisme voorkomen. Totalitarisme heeft met geen enkel *isme iets te maken. Totalitarisme heeft alleen te maken met de mate van vrijheid voor de burgers, of, andersom gezegd, de totale controle over burgers door de staat, monarchie, multinationals of andere instanties. Wat multinationals in de totale macht kunnen aanrichten zagen we overduidelijk tijdens de zogenaamde cojona plandemie. Medicijnenindustrie staat ver boven de politiek, zo bleek wel. Dit was duidelijk totalitair. Voor de wapenindustrie geldt exact hetzelfde. Die industrie leeft van oorlog en dus dicteren ze oorlog voor de politiek. Zoals Kondratieff in 1925 al vaststelde, economie en monetair beleid zijn in zowel het communisme als in het kapitalisme exact hetzelfde. Anders gezegd, men werkt voor de staat of men werkt voor de multinationals. Nog beter gezegd; in het Westen controleert het kapitaal de overheid; in China controleert de overheid het kapitaal.
Officieel kan een staat communistisch genoemd worden als meer dan 60% van de economie en inkomen afhankelijk is van de staat. Dat is Europa ruimschoots. Het verschil met China is dat boven ons Europees communisme nog een laag multinationals ligt, wat in China niet het geval is.
Chinese internetcensuur
China heeft veel MKB en grote particuliere bedrijven. Deze worden door de staat veel beter beschermt dan in het Westen en hebben daardoor een veel beter bestaansrecht. Maar grote multinationals met monopolie posities worden niet toegestaan in China. Feodale multinationals (leenstelsel kapitalisme), zoals Google, YouTube, Facebook, Amazon, en meer wereldwijde Silicon Valley bedrijven, worden niet toegelaten en volledig gecensureerd. Deze bedrijven kunnen een absolute machtpositie creëren in de politiek omdat iedereen afhankelijk gemaakt wordt van deze multinationals. Denk daarbij aan o.a. cloud-diensten zoals webwinkels en opdrachten voor zoekmachines. Zonder te betalen aan Google of Amazon komt men als restaurant, hotel of webwinkel niet eens meer op internet voor. Ook spionage software zoals o.a. Palantir krijgt in China geen voet aan de grond. Dit alles ondermijnt de economie en uiteindelijk ook de politieke macht en de democratie en dus worden dit soort bedrijven in China niet toegestaan. Social media, Google, YouTube e.d. zijn onbereikbaar in China, maar met VPN kom je toch overal op en ook de Chinezen maken daar massaal gebruik van. VPN is daar overal illegaal te koop.
Huizenmarkt en economie
Wonen, voor zowel koop als huur, is voor elke burger in China toegankelijk en betaalbaar. Er wordt zoveel gebouwd dat het aanbod altijd groter blijft dan de vraag. Vandaar dat er zoveel leegstand is in China. Iets wat de prijs betaalbaar houdt. Huur- en koopprijzen worden door de staat niet gereguleerd, zoals dat in Nederland wel gebeurt. En wat ook precies de reden is waarom het bij ons zo mis gaat.
Men bouwt regelmatig een stad voor drie tot vijf miljoen inwoners binnen een paar jaar. Zulke stad staat dan helemaal leeg. Daarna bouwt men om die stad fabrieken en dan pas stroomt de stad vol. Dit soort economie is niet te vergelijken met het Westen.
Sinds de schuldencrisis vanaf 2009 groeide de Chinese economie met meer dan 10% per jaar. Dit kwam doordat de VS en de EU hun industrie moesten verplaatsen naar China. Maar ook omdat het platteland leegstroomde naar de grote steden waar de industrie werd opgezet. In een land met 1.400 miljoen inwoners is het dus logisch dat China op dit moment de grootste economie ter wereld is. Met zoveel inwoners is export niet eens meer belangrijk voor China. Er zijn daar autofabrikanten voor de binnenlandse markt die groter zijn dan de hele Duitse auto-industrie bij elkaar. Automerken waar wij in het Westen nog nooit van gehoord hebben. Maar wel multinationals die opgesplitst worden onder gezag van de staat, want China wil géén overheersende multinationals die de totale macht kunnen grijpen. Bijna elke Chinees rijdt in een hagelnieuwe elektrische auto. Vooral grote auto’s met veel luxe die wij niet eens kennen. Als ze in de file staan, zitten ze op het reuzedashboard gewoon film te kijken. En zo nog veel meer van die fratsen. Net als auto’s zijn ook alle scooters elektrisch. Benzine en diesel wordt daar bijna niet meer gebruikt. Elke Chinees, rijk of arm, heeft een mobiele telefoon. Zonder telefoon kun je helemaal niks meer en krijg je nergens toegang. Scooters en fietsen die op straat staan, staan vaak niet eens op slot. Ze zijn altijd per telefoon op te sporen. Daarom wordt er bijna niet gestolen in China. Criminaliteit is zo goed als nul. Hoewel betalen per telefoon of bankpas de overhand heeft, kun je overal met contant geld betalen en dat wordt daar nog steeds veelvuldig gedaan.
Sociaal creditsysteem
Elke staat heeft een streven naar totale controle over alle burgers. Dit is al zo sinds de Romeinse tijd en sindsdien staat het hele geschiedenisboek er vol mee. Sinds de opkomst van de industriële revolutie (1850-1900) bestond het streven van elke machthebber naar totale controle over de bevolking met behulp van techniek. Totalitarisme is geboren uit de techniek. China maakt daarop geen uitzondering. Op bijna elke kruising in heel China hangen camera’s. Zeker net zoveel als bij ons in Nederland. Hele grote opvallende camera’s vooral, wat provocerend werkt. De helft werkt niet eens of zijn niet aangesloten. Het verschilt wel sterk per regio of stad.
Het systeem van de afgesloten poortjes zoals wij die hier op treinstations zien, kwam oorspronkelijk overgewaaid uit China. Zonder ID-pas kom je in China het openbaar vervoer niet in. In Europa inmiddels ook niet meer. Maar China gaat hierin nog een forse stap verder die wij hier in het Westen nog niet zien. Nadat men door het poortje is, krijgt men nog uitgebreide tassencontrole, koffers open maken, gezichtsscan, scanpoorten, broekzakken leeg maken en fouilleren. Nog enkele streepjes heftiger dan ze bij de douane op Schiphol doen. En dan ga je nog maar met de trein. Een nagelschaartje en een aansteker zijn o.a. streng verboden in het openbaar vervoer. Dit geldt ook voor de metro of bus in de stad. Dit gezever is wel het grootste minpunt aan China.
De ID-pas voor toegang zit gekoppeld aan het sociaal creditsysteem, een soort strafpuntensysteem. Met te veel strafpunten kom je de trein of metro niet in. In de praktijk heeft niemand daar last van. De lat ligt bijna onbereikbaar hoog. Chinezen maken zich daar niet echt druk om, omdat ze al hun leven lang te maken hebben met een strafpuntensysteem. Het is ooit ingevoerd door Mao Zedong, dus nog ver voor het digitale tijdperk. In die tijd kreeg men rode sterren die men boven de voordeur moest hangen. Een stoute burger verloor een ster en een brave burger kreeg er een ster bij. Men kon er maximaal vijf hebben. Mensen die voor de overheid werkten moesten vijf sterren bezitten. Te handhaven was dat systeem totaal niet. Maakt men per ongeluk een kind te veel in de één-kind politiek, dan verloor men een ster. Als men dan een nette excuusbrief stuurde, kreeg men de ster weer terug. Er was dus een levendige handel in standaard excuusbrieven. Die kon men zelfs op de markt kopen. Dat is zo ongeveer hoe heel China nu nog steeds werkt. Het is zoals water uit een rieten mand ontsnapt. Met de huidige techniek gaat dit allemaal wel langzaam veranderen. Net als bij ons wordt de totale controle met kleine stapjes opgevoerd. Zodoende valt het niet op. Wat dat betreft is er geen enkel verschil met de Westerse wereld want een sociaal creditsysteem komt er vroeg of laat bij ons ook.
Soms is een treinstation in China dubbel zo groot dan heel Schiphol. 100duizenden mensen gaan daar per dag doorheen. Zulke enorme rijen wachtenden voor de controlepoortjes wat een niet-Chinees zich niet eens kan voorstellen. Soms, als de rij wachtenden de kruispunten op straat gaan blokkeren, gaan de controlepunten open en mag men zomaar het station oplopen. Het controleren van al die scans en camerabeelden is ook voor de Chinezen een taak die ze nog niet aan kunnen. Volgens een insider die ik sprak, is al die controle een grote chaos en men wacht op betere technieken zoals AI (kunstmatige intelligentie), algoritmes, grotere datacenters en snellere computers en internet. Voordat het zover is, is er nog enige vrijheid voor de bevolking. Maar dat is slechts een kwestie van tijd en dat geldt ook voor ons ‘vrije’ Westerlingen.
Waar controle nog fysiek mensenwerk is, werkt het vaak niet. Op de vele controlepunten moeten medewerkers de hele dag met een scanstok tussen de benen van mensen meten. Maar het viel mij op dat de controleurs helemaal niet het groene knopje op de stok ingedrukt houden. Alleen als de baas in de buurt was, brandde het groene lampje. Als de stok luid begon te piepen, kwam er iemand anders om te fouilleren. Het ging dan vaak om een vergeten aansteker of een paar muntjes in de broekzak. Een gedoe om niks, maar je moest er wel minimaal een half uur voor in de rij staan. Heel vaak kreeg je ook nog twee of soms drie van zulke controles achter elkaar elke 50 meter verderop. Dan ben je alleen nog maar bij de ingang van een treinstation. Op binnenlandse vluchten is dit nog vele malen erger. Als inwoner kom je dus niet zomaar je eigen stad of dorp uit. Dit is hoe 15 minutensteden er in de praktijk uitzien. China heeft ze al. China heeft vele prachtige autobanen, maar het viel mij op, vanuit de trein en vliegtuig, dat die helemaal leeg zijn. Met de elektrische auto kom je niet erg ver, want men kan buiten de stad niet opladen. Buiten de stad is trein vaak het enige vervoer. Ze gaan wel lekker snel met 400 km/u. Maar zelfs in de trein krijg je nog steeds strenge controles. Werkloosheid bestaat in China nauwelijks, de ene helft werkt in de industrie en de andere helft werkt in de controle.
Protocollen
China is veel verder in ‘protocollen’ dan wij in Europa. Protocollen worden wel het meest onderschat in totalitaire regimes, terwijl dit naast mediacontrole het meest belangrijke punt is. Protocollen zijn bij ons ook fors toegenomen zoals voorschriften voor medicijnen en behandelingen in de gezondheidszorg. Protocollen zetten alle vakkennis buiten spel en op elk vlak. Dat zie je bij ons ook al heel duidelijk als je bij een huisarts komt. Maar ook steeds meer overheidstaken zijn protocollen geworden.
Gezondheidszorg en pensioen zijn in China veel beter geregeld dan waar dan ook ter wereld. Daklozen zijn er nauwelijks in China. Armoede komt men op het platteland nog wel eens tegen, maar is lager dan bij ons. Deze mensen verkopen dan op straat hun eigen gekweekte tabak of medicijnen. Drugsgebruik is er bijna niet in China, hoewel ze wel veel roken. Alcohol kost zo goed als niks, maar de Chinezen drinken niet. China is een sterk nationalistisch land en asielzoekers komen er niet binnen. Wij als knappe blanke mensen bleken in veel steden een grote bezienswaardigheid te zijn. Soms kreeg je dan ook nog gratis bier in de kroeg. Ze hebben nog nooit een blanke in het echt gezien. Dan willen ze allemaal met jouw op de foto.
We kunnen ook niet spreken over één China. Elke regio kent z’n eigen taal, cultuur en zelfs klederdracht. Maar iedereen rijdt elektrisch brommer of auto, waar je ook komt. Op stations kom je dan wel weer overal dezelfde controles tegen. In het moderne totalitarisme is het blijkbaar belangrijk dat mensen hun eigen stad of regio niet meer kunnen verlaten. Hierin speelt elektrisch rijden wel degelijk een grote rol. Men komt niet verder dan de stad zelf.
China en het conflict met de Verenigde Staten
Tot slot is er nog een laatste belangrijk punt wat erg veel invloed heeft op de politieke situatie en de economie in China op dit moment. Officieel gaat het conflict en oorlogsdreiging tussen China en de VS over Taiwan, maar in werkelijkheid speelt er iets heel anders. China is dankzij hun politieke systeem onbereikbaar voor de zio… elite in het Westen. Grote feodale bedrijven zoals Google, Amazon en andere multinationals krijgen geen voet aan de grond in China en daardoor kan men geen macht verkrijgen die nodig is voor de imperialistische één-wereldregering. Hierop hebben de Westerse machthebbers zich zwaar verkeken.
China werd na de schuldencrisis van 2008 gebruikt om de VS van staatsleningen te voorzien. De VS en de EU verplaatsten hun industrie naar China. Dat betekent voor China een scheve handelsbalans en daarmee een enorm overschot aan USD welke China alleen kan besteden aan staatsleningen van de VS (T-bonds). Zo kreeg de USD een nieuw leven na de bijna USD ondergang tijdens de 2008 schuldencrisis. Zo kreeg de VS ‘gratis’ producten want het geld kwam toch weer terug in T-bonds. De VS heeft hiermee inmiddels een staatsschuld opgebouwd van 40.000 miljard. Een groot deel daarvan is nu in handen van China. Zolang de Chinezen met hun overschotten aan USD vrolijk blijven financieren in deze VS T-bonds, is er niets aan de hand. De rentelast drukt de FED wel bij en de inflatie vreet die vervolgens weer op. Maar de Chinezen dumpen deze schulden steeds meer op de obligatiemarkt en kopen van het overschot aan geld fabrieken en vastgoed over heel de wereld, inclusief Europa en Afrika. Oeps, dat was natuurlijk niet de oorspronkelijke bedoeling van onze elite. De Westerse elite hebben de macht niet terug weten te grijpen via hun multinationals, vooral omdat China op tijd hun eigen multinationals en internetbedrijven heeft opgezet. De hele economie van China is hiermee totaal onafhankelijk van het Westen geworden. Ook wat grondstoffen betreft is China voor een groot deel zelfvoorzienend. Ze hebben dan zelf weinig olie en gas, maar inmiddels wel 90 kerncentrales. Bovendien is China leidend in het economisch blok, de BRICS en SCO die afstand willen doen van de USD als reservevaluta. Zodoende kan het bijna niet anders dan oorlog worden tussen het Westen en China. Het voortbestaan van de totale VS staat op het spel als China niet genoeg investeert in de VS staatsschuld. De oplossing voor de schuldencrisis 2008 van de VS staatsschulden en de USD loopt ten einde. Dit gaat ons bikkelhard raken terwijl China er beter voorstaat dan ooit tevoren.
Al met al is China een eiland in de wereld. Alles is anders dan waar ook ter wereld. Het enige waar elke machthebber naar streeft is totale controle over alle burgers, en dus zien we dat in China ook. Net zoals we dat ook bij ons in het Westen zien. Op sommige punten zijn wij zelfs al verder in het totalitarisme dan China. Terwijl China met Mao Zedong al behoorlijk wat ervaring had met totalitarisme, alleen had Mao de techniek toen niet. China was wel wat gewend op dat gebied, want de oude dynastieën waren nog veel erger dan Mao. Daarom wordt Mao nog steeds gezien als redder van het volk, ondanks zijn 52 miljoen moorden op de eigen bevolking. De keizers waren nog veel ergere beesten op het gebied van moorden en onderdrukking. Chinezen hebben nooit vrijheid gekend en weten daarom niet wat dit is. Toch heeft China met hun vooruitgang in de wereld vooralsnog geen behoefte aan imperialistisch gedachtengoed. Hun land is meer dan groot genoeg. Bovendien hebben ze hun handen al vol genoeg om hun eigen problemen op te lossen. Imperialisme is iets wat we wél kennen van de VS, of beter, de zio… machthebbers achter de VS en Europa met hun streven naar New World Order en de één-wereldregering. Dit is een streven wat ze zeker niet gaat lukken in China.
Gerard van Ham
Vind je dit leuk? Schrijf je dan nu in voor onze nieuwsbrief!
Laat een reactie achter