Wat is een politiestaat
Politie is de basis van elk totalitair regime, daarom wordt dit ook wel politiestaat genoemd. De rol van politie wordt duidelijk als we weten hoe totalitarisme precies werkt en daar gaan we dan eerst dieper op in. De definitie van totalitarisme is; “De totale controle en macht over alle burgers zonder dat de machthebbers verantwoording af hoeven te leggen aan die burgers.” Een overheid dus in totale macht over alles en iedereen, wetteloos en straffeloos. Het is letterlijk een meester-slaaf maatschappij. Het bestaat al sinds het begin van de mensheid en is nooit weggeweest, al zijn er wel grote verschillen in regio’s en periodes. Voorheen heette dit despotisme maar sinds de opkomst van de industriële revolutie (rond 1850), heet dit totalitarisme omdat toen pas totale controle mogelijk werd met behulp van techniek. Het heeft verder niets te maken met democratie of dictatuur, wat in principe gewoon hetzelfde kan zijn. Ook heeft het niets te maken met politiek links of rechts of kapitalisme of communisme. Het heeft met geen enkel *isme iets te maken, het is enkel en alleen ‘totale controle’. Het werd wel eens vergeleken met zoals een boer zijn kippenhok beheert. Als die boer niet genoeg eieren verkoopt, kan hij ongestraft de helft van zijn kippen opruimen. De kippen hebben geen invloed over hun eigen bestaan. Ze zijn afhankelijk van de boer. Afhankelijk van zijn voedsel en onderdak. Dit is wat we in onze maatschappij ook steeds terug zagen in de afgelopen 150 jaar indien een overheid te groot en te machtig werd. En vooral wanneer iedereen afhankelijk werd gemaakt van zulke overheid. Denk hierbij eens aan de “nutteloze eters” die opgeruimd werden in het totalitaire USSR regime van Stalin. Maar in onze tijd zijn er ook vele van zulke regimes, bijvoorbeeld Iran is een voltooid totalitair regime. Ook Israël en Oekraïne zijn nu totalitaire regimes. Het kenmerkt zich vooral door wetteloosheid en straffeloosheid van machthebbers. Zover is het in onze EU-staat nog niet helemaal, maar er zijn voorbereidingen zichtbaar die daar regelrecht naar toe leiden.
De voorbereidingen
Totalitarisme komt tot stand in 3 fasen die elk decennialang kunnen duren, 1 voorbereiden, 2 hervormen, 3 invoering. De eerste fase is (naast vele andere punten) vooral de totale controle over media en propaganda. Daarna volgen in fase 2 de invoering protocollen, centralisatie van alle overheidsinstanties en afschaffing hiërarchie. De derde fase is het buiten spel zetten van alle tussenlagen van bestuur. Onze huidige EU zit duidelijk zichtbaar in al deze voorbereidingen en ontwikkelingen van fase 2. Dus vlak voor de definitieve invoering van fase 3. Fase 3 staat ook bekend als het “Point of no return”.
Er zijn de afgelopen 150 jaar behoorlijk wat Totalitaire regimes geweest. Daar is door veel onderzoekers dan ook veel over geschreven. De meest bekende schrijver was Hannah Arendt, die een groot deel van haar leven besteed heeft aan onderzoek naar totalitaire systemen. Samengevat in haar boek ‘Totalitarisme’ waarin ze vooral onderzoek deed naar het voltooid totalitair systeem van Stalin in Rusland, maar ook het nog onvoltooide van Hitler Duitsland welke zeker ver gevorderd was in fase 2. Wie dit boek uit 1951 kent, ontkomt er niet aan om te zien dat er enorme overeenkomsten zijn met onze huidige inrichting en voorbereiding naar zulk totalitair systeem. Een systeem die door onze politici het “nieuwe normaal” of “New World Order” genoemd wordt, omdat dit leuker klinkt dan totalitarisme (nieuwspraak, zoals Orwell dit noemt in “1984”).
Afschaffen van hiërarchie
De basis van elk totalitair systeem zit in hoofdzaak in het afschaffen van hiërarchie. Dit wordt overgenomen door protocollen. Vanuit de top worden dan enkel nog protocollen opgelegd aan de werkende klasse. Dit zien we vooral terug in de wetenschap. Maar ook zichtbaar in bijvoorbeeld de gezondheidszorg waarin huisartsen en medisch specialisten zelf nog nauwelijks eigen inbreng hebben. Voor elke diagnose is tegenwoordig wel een protocol. Het protocollen systeem vindt ook steeds meer ingang in de ambtenarij en bestuurslagen en eigenlijk in steeds meer beroepstakken tegenwoordig. In alle gemeenteraden bijvoorbeeld, worden vanuit de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) verplicht te volgen protocollen opgelegd rechtstreeks vanuit de VN. Alle protocollen met als doel de ‘17 SDG’s’ van ‘Agenda 2030’. 2030 wordt gezien als het definitieve “Point of no return”.
Ook de landelijke politiek kent geen hiërarchie meer. Elke regering loopt vast in duizenden VN verdragen waar men zich strikt aan moet houden, wat in principe hetzelfde werkt als protocollen. Daardoor hebben ze ook geen eigen zeggenschap en inbreng. We zagen die protocollen duidelijk terug in het wereldwijde cojona beleid. Alle maatregelen waren overal exact hetzelfde, volgens protocol opgelegd door VN instantie WHO.
In elk totalitarisme werd altijd de rol van de politiek lam gelegd, maar werd nooit geheel afgeschaft. Politiek functioneert enkel nog als spreekbuis naar het volk toe. Het democratisch stemmen is alleen maar theater, bedoeld om het volk de nepworst van democratische macht voor ogen te houden. Het is enkel de rol van propaganda waarom velen nog steeds geloven dat er politieke macht bestaat. De macht begint pas boven de politiek (waar ik in volgende blogs nog uitgebreid op terug kom).
Een hiërarchie is en blijft gevaarlijk omdat hogere functies zich gemakkelijker tegen de machthebbers kunnen keren, en tegelijkertijd de onderlaag kunnen beïnvloeden. Daarnaast levert géén hiërarchie chaos op waarin protocollen de oplossing bieden. Hierdoor controleert de onderlaag op de werkvloer elkaar, maar ook de bovenlaag. Met een protocollen systeem heeft men geen hiërarchie meer nodig. Tussen de absolute machtshebbers en de bevolking plaatst men dan nog maar één laag in de laatste fase 3. Dat is politie.
Politie
Hier wordt het interessant hoe dit in het verleden verliep. Politie werd uitgerust als zwaarbewapende soldaten. Vervolgens werd politie landelijk samengevoegd en onder één kleine bestuurslaag geplaatst. Wat overbleef was één politiemacht en geheime politie. In het verleden kenden we de SS politieafdelingen in Duitsland, zoals de SS en de geheime dienst Gestapo. In Rusland was het de KGB als geheime politie. Arendt beschreef alleen Rusland en Duitsland, maar het China van Mao Zedong werd exact hetzelfde ingericht. Men gebruikte in China vooral de ‘culturele revolutie’ om de hiërarchie te verwijderen. Ook hier kwam politie voor in de plaats.
Politie werd in elk totalitaire regime uiteindelijk de enige overgebleven laag die staat tussen de machtshebbers en de burgers. Daarom noemt men dit systeem ook vaak “politiestaat”. Om dit zo ingericht te krijgen was veel voorbereiding noodzakelijk op andere vlakken zoals politiek en media, maar binnen de politie vreemd genoeg niet. Enkel een klein centraal bestuur zonder hiërarchie was voldoende. Politieagenten van het juiste kaliber kregen meer vrijheden, meer aanzien, hoger salaris en onschendbaarheid. Veel geld en onbeperkte vrijheden blijft altijd een grote groep mensen aantrekken. Vooral leden van de geheime politie kregen grote huizen op de mooiste locaties toegewezen, konden zich huispersoneel veroorloven en werden gelokt naar dure elitaire feesten. Binnen de politie was men heel kwetsbaar als men een ander gedachtengoed aanhing. De onderlaag controleerde hierin elkaar maar ook de bovenlaag. Zodoende was men strikt gehoorzaam aan alle opgelegde protocollen. Als men daar van afweek, dan had men een gigantisch probleem wat veel verder ging dan gewoon ontslag.
In Nederland zagen we veel van dezelfde voorbereidingen in politie ook. Ook hier veranderde de structuur totaal onder één landelijk beheer. Politie moet ook steeds meer de protocollen volgen i.p.v. de eigen beoordeling of instructies van bovenaf. We zagen de ongekende wreedheden van politie bij de vele demonstraties. Sadisme werd schaamteloos massaal toegepast en blijft onbestraft. De sociale controle op elkaar hierin nam bizarre vormen aan, zoals ons de vele insiders bevestigden. Er is dus wel degelijk een rechtstreeks vergelijk te maken met de politiediensten uit het duistere verleden. Naar willekeur moorden zien we gelukkig niet, dat is nog een stap te ver. Toch is dit volgens Hannah Arendt helemaal geen grote stap. De meest domste agenten worden daar als eerste toe aangezet. De rest volgt dan vanzelf. Vreemd genoeg bleek in het verleden een selectie op dit soort mensen niet eens nodig. Het selecteerde uit zichzelf. De grootste sukkels uit de maatschappij die nooit iets gepresteerd hebben en leefden in armoede, zijn het meest bruikbaar. Opeens worden die groot, rijk, belangrijk en machtig. Natuurlijk trekt dit ook nog narcisten en psychopaten aan.
Het systeem vernietigt zichzelf van binnenuit
De politie is de meest belangrijkste schakel in elk totalitair systeem, maar tevens ook de meest kwetsbare schakel. Als politie niet meer meedoet, valt het hele systeem in zeer korte tijd om. Precies dat zagen we in hoofdzaak terug in eerdere totalitaire regimes. Een goed voorbeeld hiervan was het uiteenvallen van de DDR en daarmee, korte tijd later, de hele USSR. Het ging in de DDR mis toen leden van de Stasi (geheime politie DDR) geïsoleerd kwamen te staan bij hun naaste familie en vrienden. Ze verloren hun aanzien en sociale contacten. Het meest kwetsbare punt van elk persoon. Het Stasi personeel begon langzaam en voorzichtig met af en toe een oogje dicht te knijpen, maar dat liep later uit tot in het geheim meewerken in het verzet. Het vervangen van deze voor het systeem rotte appels verliep niet goed meer omdat burgers deze eerdere droombaan niet meer wensten te vervullen. Precies dit zagen we tijdens de bestorming van de Berlijnse muur in november 1989. Politie stond erbij en deed niets. Ze hadden orders (volgens de protocollen) om gericht te schieten maar deden dit niet. Daarom zeggen ook unaniem alle onderzoekers en schrijvers over totalitaire systemen, dat zulk systeem altijd omvalt van binnenuit en nooit van buitenaf.
Hongarije 1956
Een goed voorbeeld van openlijk verzet van buitenaf was Hongarije in 1956, wat toen viel onder de USSR. De grote opstand onder de bevolking werd hard neergeslagen. Dat was alleen mogelijk omdat het politieapparaat daar toen nog perfect functioneerde voor het systeem. Wie ooit nog van plan is Boedapest te bezoeken, moet echt eens een kijkje gaan nemen in het “House of Terror” (Terror Háza). Dit museum, gevestigd in het toenmalige hoofdkantoor van de geheime politie (AVH), heeft de “werkplaats” van deze dienst nog geheel intact gelaten. Het aantal martelkamers, martelapparaten en executiekamers in de kelder van dit gebouw gaat ieders voorstellingsvermogen ver te boven. Het is niet te bevatten dat politie tot zulks kan worden aangezet. Hier werden duizenden mensen eerst gemarteld en daarna opgehangen in massaproductie. Hier kwam geen rechter aan te pas, alleen ‘politie’. Men had een strak protocol; “verdacht van steun betuigen aan de opstand was reden voor executie.” Dit is hoe een politiestaat functioneert. Uitvoerende agenten volgen uitsluitend het protocol. Ze voelen zich nooit schuldig aan misdaden, ze voelen zich juist gehoorzaam. En dat in ruil voor hoog salaris, macht, groot huis met huispersoneel, wilde insidersfeesten met sexslaven, en zo meer.
Terror Haza, Boedapest
Hoe ver zijn wij al in Nederland?
In Nederland is de politie al keihard die kant op aan het gaan. We zagen allemaal het ongeremd sadisme onder politie bij de cojona demonstraties. We mogen daarom de misdaden die vele politieagenten pleegden niet zomaar vergeten. Precies deze mensen zijn het gevaarlijkst. Ze zijn dom, volgzaam en gehoorzaam en daarom het meest geschikt voor de totale controle die ze ons willen opleggen. Politieagenten met een greintje geweten zijn allang vertrokken bij de politie. Helaas, want juist deze agenten hadden het verschil kunnen maken. Ze zijn er veelal uitgeknikkerd. Wat overblijft zijn veelal narcisten en psychopaten, precies wat de machthebbers nodig hebben. Zonder geheel volgzame politie zal er nooit een totalitair systeem kunnen ontstaan. Het is dus van groot belang dat dit van binnenuit het politieapparaat moet stoppen voordat het te laat is.
De moderne politiestaat
Elke totalitair regime in het verleden ging uiteindelijk ten onder aan mensenwerk. Verliezen de politieagenten hun aanzien en sociale contacten, dan werkt dat tegen de machthebbers omdat ze langzaam maar zeker meegaan in het verzet en de boel van binnenuit saboteren. Dan valt het hele systeem om. Onze machthebbers weten dat natuurlijk ook. Daarom worden nu de agenten van politie en geheime diensten vervangen door kunstmatige intelligentie systemen (AI) welke de vele camerabeelden en afluisterapparatuur zelf kunnen bedienen en analyseren. Zelfstandige technische systemen kunnen ook zelf automatisch handhaven, zoals snelheidscontroles en kentekenherkenning die toegangspoorten kunnen openen en sluiten, en zo meer. Maar men kan ook digitaal betalingsverkeer blokkeren bijvoorbeeld.
Yuval Noah Harari
Harari noemde de huidige techniek al vaker de grote unieke kans voor totalitarisme in deze tijd tijdens de WEF bijeenkomsten. Het WEF heeft, in samenwerking met de VN, de taak de 3 fasen van totalitarisme te leiden en te begeleiden. Totale controle was vroeger uitsluitend mensenwerk, de zwakste schakel. Techniek brengt daar verandering in en is daarom veel gevaarlijker dan we denken. Daarom werkt men nu ook toe naar totale controle zonder tussenkomst van mensen waardoor politietaken overbodig gaan worden, voor zover dat nu al niet het geval is. Precies dit is het grote verschil met vroeger. Ondertussen dragen we onze nieuwe geheime politie gewoon altijd bij ons in de vorm van onze mobiele telefoon. Compleet met microfoons, GPS en communicatiegeschiedenis. Gegevens die nu al automatisch met behulp van AI geanalyseerd worden en worden opgeslagen in de inmiddels duizenden datacenters. Alles staat netjes geregistreerd in de cloud. Datacenters en mobiele telefoons in samenwerking met AI analyses, zijn onze nieuwe politiestaat. De datacenters voor al die miljarden data vliegen als paddenstoelen uit de grond. Ook de microfoons staan aan, op telefoon, afstandsbediening TV, auto, in lantaarnpalen tegenwoordig, en noem maar op. Het is de “Big Brother” waar George Orwell ons in het boek “1984” voor waarschuwde. Hij waarschuwde voor de toenmalige duistere plannen van 33e graad vrijmetselaar “Richard Coudenhove-Kalergi” (1894-1972), de eerste grondlegger van het totalitair EU regime. Het boek uit 1949 had in die tijd wel succes bij insiders, want het jaar 1984 is nu 2030 geworden. Uitstel inderdaad, maar géén afstel.
Big brother gaat stapje voor stapje verder en verder. Zo langzaam dat het niet eens opvalt. Langzaam maar zeker werd de geheime politie telefoon een onmisbaar apparaat. Zonder telefoon heb je nu al geen toegang meer bij concerten bijvoorbeeld. Papieren toegangskaarten worden al geweigerd, om veiligheidsredenen (sic). Zonder telefoon of PC kun je ook geen bankzaken meer regelen. En we denken nog steeds dat de telefoon en de digitale systemen er zijn om ons van dienst te zijn. Het is gemak, dat zeker, maar ook precies de val waar men instinkt.
De oplossing
In fase 2 kan het nog ondermijnd en gestopt worden, in fase 3 niet meer. De oplossing is alweer het eeuwige kat en muis spelletje. Maar hier weet het muisje even niet meer waar naartoe te vluchten. Het is totaal nieuw voor ons. We denken aan VPN, maar ook die zijn al allemaal onder controle gebracht middels overnames en omkoping mega winsten. Met bitcoin denken we ook veilig te zijn voor ons spaargeld, maar ook die fuik sluit zich langzaam maar zeker omdat ze daar ook totale controle over hebben. Als er over jaren weer verzet komt vanuit de bevolking, iets wat onherroepelijk staat te gebeuren, dan weten we niet eens meer hoe te handelen zonder onze telefoon en digitale systemen. De jeugd onder de 60 jaar weet al helemaal niet meer hoe prachtig en vrij het leven was zonder het digitale systeem. En toch zullen we dit opnieuw moeten leren willen we in verzet komen tegen het totalitarisme. Dat is de enige oplossing.
Gérard van Ham
Vind je dit leuk? Schrijf je dan nu in voor onze nieuwsbrief!
frans
Beste Gerard,
Dank voor deze uiteenzetting. Ik ben iets wijzer maar het meeste ervaar ik al of wist ik wel. Dus mijn aandacht verslapte en ik scrolde naar beneden. Bij het kopje “de oplossing” was mijn aandacht meteen weer terug. Ik denk nu komt het. De oplossing is “Kom in verzet”. Best wel een open deur in mijn optiek. En nu? Hoe dan? Ik lees geen enkele concrete oplossing maar wel en passant een halve waarheid betreffende Bitcoin.
Hoe kom je in verzet? Nou, claim onze gemeentegrond weer terug. Haal die prikkende struiken uit de gemeente plantsoenen en zet er iets eetbaars in terug. Zorg dat je minder afhankelijk wordt van supermarkten. Als je een bekeuring hebt gekregen, vecht die aan, gooi zand in de overheidsmachine. Doe Wet Openbaarheid Bestuur verzoeken. Uit je creatief met een verfspuitbus of stickers op straat mobilair. Spreek je uit in je omgeving. Zorg dat je alleen de nodige euro’s op de bank hebt staan om van te leven en zorg dat de rest ergens is waar niemand zomaar bij kan.
Wat mij betreft dus geen aandelen. Wel bitcoin. Op Bitcoin is geen enkele controle, door niemand. Nul komma nul. Wel is bitcoin een open boekhouding dus je kunt zien wat er is verplaatst. Waarom is het in het narratief zo nodig om bitcoin te beschuldigen van witwassen, klimaatverandering, kinderhandel en andere criminaliteit? Omdat er geen controle is over Bitcoin! Het wordt je wel steeds moeilijker gemaakt om Bitcoin te kopen. Dat wel. Maar dat is een heel ander verhaal dan jou zogenaamde totale controle op bitcoin zelf, Gerard.
Als er nog mensen zijn met andere concrete ideeën voor verzet, ik hoor ze graag. .
Groeten, Frans