Vandaag zijn er weer verkiezingen en dat moeten we weten! Er hangen weer posters langs de weg en op sociale media (ik zit gelukkig alleen op Telegram) vliegen de berichten je om de oren van in mijn geval meestal FvD-leden of -stemmers die je oproepen om toch vooral op FvD te stemmen en waar ze niet meedoen dan je stem maar blanco of lokaal uit te brengen ‘zodat deze niet verloren gaat.’ En de gemeente stuurt je naast een stempas ook een kandidatenlijst. En een folder die uitlegt waarom het toch zo nodig is om je stem weg te geven aan je favoriete acteur, zodat deze kans maakt op een rolletje in de bestbekeken soapserie: de politiek. Het concept lijkt wat op dat van ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ alleen dan zonder de goede tijden. De verkiezingen zelf lijken nog het meest op de verkiezing van de Televisier-ring waar acteurs verkozen worden op basis van hun acteerprestatie in de door hen gevoerde campagne.
Ondanks een duidelijk ‘NEE NEE’ op mijn brievenbus, waar doorgaans rekening mee gehouden wordt, was er zelfs een partij die me een folder bezorgde. Je zou het niet van ze verwachten, omdat ook zij zouden moeten snappen dat wanneer je duidelijk maakt niet gediend te zijn van ongeadresseerde reclame die folder natuurlijk meteen het oud papier in gaat, maar het was de partij van de in groen gehulde communisten: GroenLinks/PvdA. Als ik dan zo’n folder in mijn brievenbus aantref merk ik dat ik een beetje allergisch ben voor alles wat met die verkiezingen te maken heeft. Ik krijg er vooraf al uitslag van! En helaas is het na de verkiezingsdag nog niet klaar, maar gaat het er nog weken over wie met wie het volk moet gaan terroriseren, eh, regeren. Mijn verkiezingsuitslag houdt ook na vandaag dus nog wel even stand vrees ik.
Vroeger had ik bovenop mijn verkiezingsuitslag ook nog last van een flinke portie keuzestress. Links of rechts? En welke partij dan? Blanco stemmen? Of toch helemaal niet? Toch weer het vertrouwen geven aan iemand die je in eerdere campagnepraatjes compleet heeft voorgelogen? Of stemmen op iemand die van buiten het systeem lijkt te komen en niets bewezen heeft, maar wel scherpe kritiek had op het slechte beleid van de afgelopen periode? Nu mijn keuze definitief gevallen is op nooit meer stemmen omdat niemand buiten mijzelf mij hoeft te vertegenwoordigen is dat aspect gelukkig verleden tijd. Maar mijn verkiezingsuitslag blijft steeds terugkomen en het is ook zo ontzettend vaak verkiezingstijd! Minimaal elke 4 jaar voor de Tweede Kamer, elke 4 jaar voor de gemeenteraad en voor de Provinciale Staten, elke 5 jaar voor het Europees Parlement, jaarlijks voor de Televisier-ring en sinds kort is ook the Voice of Holland weer gestart… Ik voel de jeuk al opkomen bij de gedachte aan al die campagnes.
Mijn beste vriend vroeg me laatst wat hij moest met de uitslag van de stemwijzer die hij invulde. De partij met de meeste overeenstemming met zijn standpunten kwam slechts tot een magere 66%. Regelmatige lezers van deze column weten waarschijnlijk wel dat ik dat hele verkiezingscircus, wat is opgetuigd om zoveel mogelijk expliciete instemming te vergaren van onwetende burgers, nooit meer met mijn stem zal legitimeren. Mijn advies was dan ook dat het in mijn optiek geen enkele zin heeft om te gaan stemmen, maar er zat toch wel wat nuance bij. Wanneer het gaat om (inter-)nationale verkiezingen zoals voor de EU of de Tweede Kamer – en in iets mindere mate geldt dit ook voor de provinciale verkiezingen – is er niet of nauwelijks de mogelijkheid om de verkozen politici aan te spreken op het feit dat zij niet doen wat zij beloofd hebben in campagnetijd. Op lokaal niveau heb je doorgaans te maken met mensen die ook in de gemeente wonen waar zij bestuurder zijn en kun je ze dus iets gemakkelijker in de kroeg of de supermarkt aanspreken wanneer zij, zoals hoort bij de invulling van zo’n functie, hun reet afvegen met hun verkiezingsbeloften.
Lokaal is het niveau waarop je nog een klein beetje accountability kunt afdwingen. Al kun je wel je vraagtekens stellen bij hoeveel dan wanneer het bijvoorbeeld gaat om het vestigen of uitbreiden van een AZC. Ik denk dan ook dat wanneer we het huidige systeem zien verschrompelen omdat steeds meer mensen zich er uit los maken, we op een zo klein mogelijk en een zo lokaal mogelijk niveau in vrijheid afspraken met elkaar moeten gaan maken. Enerzijds zorgt dit er voor dat alle partijen die in de afspraak betrokken zijn elkaar kennen en kunnen aanspreken wanneer de afspraak niet wordt nagekomen. Anderzijds kun je op die manier enorm veel variatie laten ontstaan in de geldende afspraken, waardoor er voor ieder wat wils is. Wanneer je dingen anders geregeld wilt hebben is het enige wat je hoeft te doen op zoek gaan naar een andere plek met gelijkgestemden waarmee je afspraken maakt die passen bij hoe jij het wilt. Stemmen zonder stembiljet, maar met de voeten!
Vind je dit leuk? Schrijf je dan nu in voor onze nieuwsbrief!
Laat een reactie achter