Nepwetenschap gezondheidszorg

Hoe NEP-wetenschap in stand gehouden wordt in de gezondheidszorg

Om iets wat niet bestaat toch wetenschappelijk aan te tonen, gebruikt men bepaalde methoden. Methoden die zo geraffineerd in elkaar steken, dat zelfs veel wetenschappers het niet zien. Politiek en media zien dit dan al helemaal niet. Hiermee bedoelen we niet pseudowetenschap, maar letterlijk wetenschap welke op fraude gebaseerd is om een bepaalt doel te bereiken. In dit artikel wordt dieper ingegaan op de medicijnenindustrie waarin deze methoden het meest zichtbaar zijn. Er worden 11 verschillende methoden toegepast waarvan we de meest belangrijkste eruit lichten.

De eerste stap

De medicijnenindustrie werd pas rond 1910 opgericht door de familie Rockefeller. Medicijnen werden sindsdien niet meer samengesteld uit natuurlijke kruiden, maar voortaan uit chemische verbindingen. Kruiden waren voor kwakzalvers en die eeuwenoude medische kennis werd geheel vernietigd. De eerste stap die hiervoor nodig was, was het overnemen van het totale medisch onderwijs. Dat werd gedaan met de miljarden winsten die de familie Rockefeller maakte met hun olie-industrie. De nieuwe medicijnenindustrie bepaalde sindsdien de medische opleidingen. Dit is tot op vandaag de dag nog steeds zo. De nepwetenschap werd hier geboren. Zo ontdekte men bijvoorbeeld het onzichtbare virus. Niemand heeft ooit een virus gezien, zelfs niet onder een elektronenmicroscoop, maar men wist daar toch een universitaire studie van te maken. Men kan een virus zogenaamd isoleren en als computermodel weergeven. Hoe krijgt men het verzonnen. Daar kun je dan viroloog professor in worden. Zie hier hoe krachtig nep-onderwijs kan zijn.

De basis om medicijnen te gaan produceren lag dus in het onderwijs. Onderwijs was de eerste voorwaarde. Die eerste stap werd meer dan 100 jaar geleden gezet. Onderwijs is slecht het begin. Hierop beginnen die 11 verschillende methoden pas die deze fraude in stand moeten houden.

Donaties in het onderwijs

De eerste methode die gebruikt wordt door de medicijnenindustrie is het inschakelen van onafhankelijk universitair onderzoek. Specifieke onderzoeken worden gesponsord door NGO’s (zoals Bill & Melinda Gates Foundation en Rockefeller Foundation) of door de industrie zelf. Iets wat in principe legaal is, maar onafhankelijk is dit zeker niet. De universiteit van Wageningen is in dit verband vaker in opspraak gekomen. Universiteiten worden rijkelijk gedoneerd door vooral NGO’s die relateren aan de industrie. Een ander woord voor ‘doneren’ is gewoon ‘omkopen’.

Derde partij

Een volgende methode is de zogenaamde ‘derde partij’. Dit is vaak een vak- of belangenvereniging zoals kanker- of hartstichtingen, organisatoren van websites die voorlichting geven, enzovoorts. Zulke partijen hebben de schijn van onpartijdigheid, maar verkopen wel de boodschap van de producent waarvan ze donaties ontvangen. Zulke partijen worden vaak ingezet als lobbygroep voor de overheid en medicijnagentschappen. Zo hebben patiëntenverenigingen inspraak bij de EMA (Europees Medicijnen Agentschap). Daarnaast zijn ze promotor voor het grote publiek. Uit enkele onderzoeken is gebleken dat sommige van deze non-profit organisaties tot 80% van hun inkomsten rechtstreeks uit de farmaceutische industrie ontvangen. Dit worden ‘dekmantels’ genoemd die weer aangestuurd worden door internationale ‘dekmantelgroepen’ zoals ILSI, PRRI, EUFIC, ESWI, IFIC, welke de bekendste zijn van de velen. Dit wordt via deze omweg gedaan omdat dekmantelgroepen geen verantwoording af hoeven te leggen, terwijl vakorganisaties dat wel moeten. Uiteindelijk is de ‘derde partij’ noodzakelijk om nepwetenschap goedgekeurd te krijgen.

Ghostwriting

De meest belangrijkste methode is ‘ghostwriting’ (spookschrijven). Hier worden door elke fabrikant speciale bureaus voor ingehuurd. ‘RX Communications’ (www.rxcomms.com) is een van de bekendste bedrijven die professionele medische tekstschrijvers in dienst heeft. Spookschrijvers gebruiken nooit hun eigen naam of firma waar ze voor werken. Wetenschappelijke teksten die ze schrijven worden geschreven onder de naam van vooraanstaande wetenschappers, die vaak geen letter daarvan geschreven hebben. Uiteraard wel tegen forse compensatie. Medisch spookschrijven richt zich op veel verschillende vlakken waarvan we er enkele toelichten:

Spookschrijvers schrijven veel artikelen in vakbladen. Soms om een bepaalde richting te promoten, maar soms ook om een overvloed te creëren waardoor hoofdredacteuren misleid raken en geen goede controle meer kunnen uitvoeren.

Dan worden spookschrijvers losgelaten op onderzoeksrapporten die ter keuring ingediend moeten worden. Rapporten worden opgeklopt tot soms wel ‘duizenden’ onnodige pagina’s met veel complexe tekst en verwijzingen naar andere rapporten. Zodoende kunnen ze gevaarlijke passages verstoppen en verspreiden in het rapport. Door de overvloed aan pagina’s leest geen enkele controleur het complete rapport. Tijdsdruk en kosten spelen hier vooral een rol. Vaak controleert men dan door het onderzoek te verspreiden over meerdere personen wat uiteindelijk verwarring en geen juist beeld tot stand brengt. Men focust dan vaak alléén op de conclusie die wél heel nauwkeurig is opgezet vol abstractie en positiviteit voor het product.

Dan worden spookschrijvers ook ingezet op ‘peer-review’ artikelen, die ze de richting opsturen van hun opdrachtgever. Uiteraard onder naam van corrupte wetenschappers die daar weer bonus voor ontvangen. Vaak plaats men ook negatieve berichten over het product om nóg negatievere berichten in de mist van te veel informatie te laten verdwijnen. Ze adviseren dan vaak een ander medicijn erbij te nemen om een gevaarlijke bijwerking te onderdrukken.

Spookschrijvers worden ingezet om niet bestaande ziektes wetenschappelijk aan te tonen of om bestaande onschuldige ziektes op te kloppen als gevaarlijk.

Spookschrijvers worden ook veelvuldig ingezet in de voedingsindustrie, die nauw verweven is met de medicijnenindustrie. Bijvoorbeeld om bepaalde vitaminen of mineralen in een verkeerd beeld te plaatsen. Er zijn gevallen bekend van nep-onderzoeken die de gevaren aantonen van bijvoorbeeld teveel vitamine C. Geneeskrachtige kruiden worden wetenschappelijk als gevaarlijk bestempeld. Elk gezond mens is immers verliesgevend voor de medicijnenindustrie.

Spookschrijvers worden ingezet om angst te zaaien via de massamedia. Daarop kan de overheid beïnvloed worden en aangespoord worden om medicijnen aan te kopen. Een goed voorbeeld hiervan was Ab Osterhaus in 1996 met de vaccinatieaankoop voor de Mexicaanse griep. Zo heeft elk land z’n eigen vooraanstaande adviseur die met exact dezelfde teksten kwamen aanzetten.

Spookschrijverij als totaal wordt in medische kringen als een groot probleem gezien. De medicijnenindustrie heeft vele rechtszaken verloren op dit vlak waarbij vele miljarden aan boetes werden opgelegd. Boetes die de industrie incalculeert, want het weegt immers niet op tegenover de opbrengst. Ondanks de vele rechtszaken neemt spookschrijven steeds verder toe. Het is een soort kat en muis spel. Men vindt steeds betere wegen om spookschrijven juridisch te omzeilen. Als je de klanten van RX Communications opzoekt, dan zie je daar niet meer de farmaceutische reuzen bijstaan. Ook hier wordt gebruik gemaakt van ‘derde partij’ firma’s die dienen als dekmantel. Het is juridisch onaantastbaar geworden.

Lesmateriaal en bijscholing

Nepwetenschap komt natuurlijk ook in het lesmateriaal terecht, waardoor artsen worden misleid. Daarna wordt dit nog verder aangescherpt in de verplichte nascholingen en symposiums voor artsen. Hierin komen nieuwe onderzoeken ter sprake die aantonen dat iets veel erger is dan de wetenschap eerder aannam. Daarom wordt aangeraden om méér, eerder en duurdere medicijnen voor te schrijven. De drempels van waardes worden verlaagd waardoor méér mensen medicijnen moeten slikken. Een bekend geval was het bloedverdunnermedicijn die dankzij de nascholing en symposiums te vaak en onnodig wordt voorgeschreven. Daarom wordt er zoveel geld geïnvesteerd aan symposiums door de industrie. Dit wordt aantrekkelijk gemaakt door kosteloos de reizen aan te bieden, geheel verzorgd in veel exotische plaatsen in de wereld, voor zowel de artsen als hun hele gezin. Men laat vooraanstaande artsen spreken op zulk symposium die positief zijn over het aangeprezen product of over de nieuwe bevindingen in de wetenschap, waarvoor dan bonussen worden uitgekeerd. De teksten die ze spreken worden vaak weer door medische spookschrijvers verzorgd.

RCT’s

Om wetenschappelijke beweringen in advertenties in medische vakbladen meer kracht bij te zetten, wordt verwezen naar RCT’s (Randomized Controlled Trail) als bronverwijzing. RCT is het experiment van een nieuwe product op een groep proefpersonen. Voor RCT’s worden meerdere technieken toegepast om de testresultaten te manipuleren. Uiteraard worden ook hier weer spookschrijvers ingezet om de gemanipuleerde testresultaten in de RCT’s weer netjes weg te moffelen.

symptoomreclame

Met uitzondering van de vakbladen, mogen de medicijnfabrikanten geen reclame meer mag maken voor hun product. Daarom maakt men reclame voor de ziekte zelf, wat men ‘symptoomreclame’ noemt. Dit heeft zelfs een veel beter effect. Speciale medische PR-firma’s verzorgen deze marketing zodat de naam van het product en de fabrikant verborgen kan blijven. Daarnaast maken deze PR-firma’s veelvuldig gebruik van populaire tv-programma’s. Er zijn gevallen bekend waar veelvuldig ‘goede tijden, slechte tijden’ van RTL4 werd ingezet. Filmindustrie wordt ook gebruikt. Vaak zien we dan ook dat figuranten in films veel medicijnen moeten slikken, terwijl dat aan het verhaal niets toevoegt. Het is voor de filmindustrie een belangrijke bron van inkomsten. Strafbaar is het niet omdat alleen de ziekte wordt gepromoot.

Draaideuren

Om ervoor te zorgen dat vooraanstaande wetenschappers doen wat de industrie wil, kennen we de bekende ‘draaideur-functies’, wissel-functies tussen politiek, agentschappen en de industrie. Steeds nieuwe hogere functies worden aangeboden. Veel controleurs van agentschappen houden daardoor banden met de industrie, waar ze vaak vandaan komen. Ander voordeel is dat voordat er fraude vermoed wordt, men dan al weer een andere baan heeft. Men heeft dan vaak ‘geen actieve herinneringen meer’ aan de vorige functie en men is tevens niet meer verantwoordelijk hiervoor.

Nepwetenschap wordt echte wetenschap

Door al deze met elkaar samenwerkende methoden, krijgt nieuwe nepwetenschap de vaste grond onder de voeten. Het laat zien hoe in de praktijk nepwetenschap wordt hervormd tot echte wetenschap. Medische- en voedingswetenschap zijn goede voorbeelden, maar veel van de genoemde methoden komen in andere sectoren ook voor. Denk daarbij aan het IPCC welke nepklimaatwetenschap moet omvormen tot echte wetenschap.

Nepwetenschap is vooral zo gevaarlijk omdat dit leidt tot nepmedicijnen, nepziektes, neppandemieën, nepklimaat, nepstikstof en ga zo maar door. Tot z’n 25 jaar geleden werd zulke fraude vaak ontmaskerd door de onafhankelijke media. We zagen dit o.a. aan de ontmaskering van de Mexicaanse griep in 1996. Maar nu zowel media als rechterlijke macht onder totale controle staan van de machthebbers, hebben ze vrij spel gekregen in nepwetenschap. Echte wetenschappers uit de branche zelf treden soms op als klokkenluiders of spannen rechtszaken aan. Tenminste, degenen die dit aandurven. Ze verliezen hierdoor vaak hun baan, worden financieel uitgekleed, de corrupte media wordt ingeschakeld om ze kapot te maken, soms jarenlange gevangenisstraf voor niet bestaande strafbare feiten, soms overleven ze het niet en dat gaat zo maar door. Het leven wordt dan vaak tot een hel gemaakt voor ze. De meerderheid van de bevolking beseft nog onvoldoende hoe belangrijk deze klokkenluiders zijn. We moeten zuinig zijn op deze helden, want het zijn de enigen die ons kunnen waarschuwen voor nepwetenschap.
Gerard van Ham.